Initiatiefnemer

Anne-Mei studeerde culturele antropologie aan de Universiteit van Amsterdam en rechtsgeleerdheid aan de Rijksuniversiteit Groningen. Vanaf 1991 doet zij onderzoek naar beslissingen rond het levenseinde. Ze promoveert in 1999 tot doctor in de medische wetenschappen. Haar proefschrift gaat over de hoop van longkankerpatiënten op genezing. 

Na haar onderzoek in de verpleeghuiszorg voelde Anne-Mei sterk de behoefte iets te veranderen aan die verschraalde wereld. Ze is ervan overtuigd dat goede zorg wordt bepaald door de onderlinge relatie tussen mensen. Door de menselijke maat terug te brengen wil zij de langdurige zorg verbeteren, maar ook de maatschappelijke positie van thuiswonenden met een aandoening en hun mantelzorgers. 

Anne-Mei neemt daartoe zelf actie. Ze initieert verschillende concepten in de langdurige zorg en in het bijzonder voor mensen met dementie. Zij richtte de Tao of Care op, het overkoepelende bedrijf boven haar verschillende initiatieven op het gebied van gezondheid, zorg en welzijn, zoals Verhalenbanken, Social Trials en diverse nieuwe interventies die het dagelijks leven met een aandoening ondersteunen. Met een breed team van experts zet zij originele inzichten uit etnografisch onderzoek om in oplossingen voor (in)formele zorg en welzijn en implementeert deze in de praktijk. Dit gebeurt op persoonlijk, professioneel en beleidsniveau. De aanpak van Tao of Care – van verhalen, naar patronen, naar inzichten, naar oplossingen - leidt tot een nieuwe realiteit door haar samenwerkingsverbanden in de zorg, de academische en de beleidswereld.

Voor haar initiatieven kreeg ze in 2009 de Psychogeriatrieprijs en in 2013 werd ze door Vereniging Het Zonnehuis benoemd tot nieuwe ambassadeur Waardige Zorg.

In de zomer van 2012 is Anne-Mei benoemd tot bijzonder hoogleraar Langdurige Zorg en Dementie aan de Universiteit van Amsterdam (UvA). In haar leerstoel heeft Anne-Mei het meerjarige onderzoeksprogramma Long-Term Care Partnership (www.partnershipforcare.uva.nl) opgezet dat zich richt op de betekenis van de ziekte dementie voor de patiënt, hun naasten en professionals. Een overstijgende visie op dementie en care moet hieruit voortkomen. Daarnaast ontwikkelt en vergroot Anne-Mei de wisselwerking tussen wetenschap en de praktijk.

In 2010 aanvaardde Anne-Mei een lectoraat palliatieve zorg aan de Hogeschool van Windesheim in Zwolle. Daar deed ze onder meer onderzoek naar palliatieve zorg en dementie, en evalueerde ze bestaande initiatieven in de praktijk. In 2015 werd ze lector Sociale Benadering Dementie aan Stenden Hogeschool te Friesland. Beide lectoraten zijn inmiddels beëindigd.

'Door goed te kijken en luisteren ontstaan andere ideeën over wat goede zorg of ondersteuning voor mensen thuis eigenlijk is en kapstokken voor contextuele oplossingen. Uit onderzoek dat we afgelopen jaren hebben verricht is een rode draad zichtbaar. Het gaat om drie vragen bij chronische of progressieve aandoeningen waarvoor (nog?) geen medische oplossing is, zoals dementie: wat verandert er in mij, hoe ga ik ermee om en welke gevolgen heeft dit voor mijn relaties?

Deze Sociale Benadering neemt de behoefte van mensen met een aandoening en hun naasten als uitgangspunt, en de wisselwerking daarvan met elkaar, zorgprofessionals en de samenleving. Een dergelijke brede visie helpt de vraag te beantwoorden hoe we de aandacht en middelen moeten verdelen. Zowel in de wetenschap als in de praktijk.'